Yorgunluk

Ertesi günün sabahından yazıyorum şu anda. Yoğun bir gündü dün; yaklaşık altı ders saati ders dinleyip, bir film izleyip peşine söyleşisine katıldığım ve eve gelip yatağa bayılıverdiğim bir gündü.
Ayrıca dün yaşadığım ve anmak istemediğim olay nedeniyle yaşadığım stresin etkisindeydim hala.
İzlediğimiz filmin adı Kirazın Tadı, bir İran filmi. Gösterim yapılan yer Çapa’nın Aziz Sancar Amfisi. Gösterimi İÜTF Sinema Topluluğu düzenliyor ve ben gösterime diş hekimliği öğrencisi (Y) ve işletme mühendisliği öğrencisi (F) ile birlikte hukuk öğrencisi (R) olarak katılıyorum. Gösterimlerin konusu bu ay intihar imiş. Film de intiharla ilgiliydi elbette ve film sonrasında yapılan söyleşi ne yazık ki bu nedenle film ekseninden daha çok intihar olgusu üzerine yöneldi. Ben söyleşide söz almadım, ilk kez katıldığım için gösterime ortamı ve insanları gözlemlemekle yetindim. Eğer mümkün olursa diğer gösterimlere de katılmak ve söz almak da istiyorum çünkü söyleşiyi yürüten hoca gerçekten iyi bir sinemasevere benziyor. Adını öğrenemedim hala ancak bu önemli değil.
Bugünden bana kalan, (P) günü Ankara’ya gitmeye karar vermiş olmam ve intihar düşüncesi olan birisinin doğrudan hastaneye yatırılması gerekliliğini öğrenmem oldu. Film hakkında detaylı bir yazı yazmak istiyordum aslında ama altyazının da etkisiyle filmi çok iyi takip edemedim ve odaklanamadım. Başka bir zaman tek başıma izlemek istediğim filmler arasına girmeyi başaracak kadar güzel bir görsellik sundu film, bunu belirtmeden geçmeyeyim.
Haydı (R) okula.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s